Kabała pochodzi od Żydów, którzy zagłębiali swoją wiedzę we wpływach słów mówionych i znaków pisanych.

Pewne idee z kosmologii chadecko- egipskiej można odnaleźć w Księdze Enocha uchodzącej za podstawę kabały, dlatego iż jest w niej zawarty opis upadku aniołów.

W Talmudzie babilońskim jest mowa u udzieleniu Mojżeszowi na górze Synaj dziesięciu przykazań, a także o tym, że „ udzielił mu Pan wielu tajemnic, które mogły być odkryte tylko 70 najstarszym”. Ta rzecz ma być utajona w Pentatenchu, a odkrywaniem jej ma zajmować się Kabała.

Tradycję ustną do spekulacji kabalistycznych przenieśli izraelici z Babilonu wraz z wiedza chaldejską. Była ona zakazana dlatego trzymano ją w tajemnicy, a powierzano tylko mężom zaufanym należącym do wąskiego grona wtajemniczonych.

Talmud mówi że Kabała może być niebezpieczna, wielu straciło przez nią wiarę lub rozum. Wspólną z innymi alfabetami niektórych narodów starożytnych jest ta właściwość alfabetu hebrajskiego, że nie ma on odrębnych znaków liczbowych, lecz litery jego są zarazem liczbami.
Na tej właściwości opiera się jedna z metod kabalistycznych GMTRJA ( gematria), podstawiająca w jakimś obranym słowie w miejsce jego liter inne litery, dające tę samą wartość liczbową w sumie całego słowa.

Druga metoda, NVTRIQVN, Notariqon, rozpada się na dwie gałęzie. Według jednej bierze się każda literę słowa jako literę początkową innego słowa i tworzy się przez to jedno słowo całe zdanie.

Druga gałąź czyta litery kilku wierszy pionowo z góry na dół, przez co powstają nowe słowa.

Dzięki tej metodzie znaleziono imiona 72 aniołów.

W magii stanowi ona materiał do znajdowania imion demonów i aniołów. Wg Kabały można zaklinać którego z demonów, jeśli razem zbierze się wszystkie rzeczy , należące do danej planety, którymi rządzą demony. Jeśli pozna się ich imię i liczbę można je wywołać. Kabalizowanie tych imion i liczby zależy od imion Boga mających szczególną moc magiczną.

Bierze się jedno z imion zawartych w 72 szemhamphorasz, szuka się jego liter i tabeli planet. To początek zawikłanych obliczeń, z których otrzymujemy imię dobrego ducha, boga czy anioła oraz złego.

Znajomość imienia potrzebna jest do ewokacji, ale ono samo nie wystarcza do uzyskania pomocy danego anioła czy demona w działaniach magicznych, dołączyć należy do tego jeszcze Pentakl i jego pieczęć.

Istnieją osobne metody tworzenia Pentakli i pieczęci.

Przedstawione tu informacje są tylko niewielką częścią złożonego systemu kabalistycznego
 

na podst, Księga Wiedzy Magicznej, Max Adler