Od samego początku religia żydowska była przeciwna magii. Księga kapłańska oraz Księga Powtórzonego Prawa, spisane około V p.n.e. Zakazywano wszelkich praktyk obejmujących kontakty z jakimikolwiek innymi istotami duchowymi poza samym Bogiem. Istniał tylko jeden rodzaj przepowiadania przyszłości, który można było uznać za zgodny z żydowskim Prawem. Ludzie zwani wieszczbiarzami sporządzali kalendarze, wyliczające pomyślne i niepomyślne dni dla poszczególnych osób. Mimo tego różne praktyki magiczne były kultywowane w wioskach i osiedlach.

Chociaż odrzucenie magii przez Żydów było czymś wyjątkowym w starożytnym świecie, ostatecznie stało się tendencją dominująca w Europie wieki później. Grecy z czasem zaczęli nie ufać magii. Gdy chrześcijanizm zaczął się rozrastać, magia w Europie zaczęła być wypierana z kultury. W Grecji i Rzymie magia zaczęła słabnąć. Obywatele nadal czcili tradycyjnych bogów, których kult zawierał pewne elementy wróżbiarstwa, takie jak odczytywanie przyszłości z wnętrzności zwierząt ofiarnych.

Wiele aspektów magicznych wierzeń uważano jednak za wielce wątpliwe. Mimo tego magia nadal była praktykowana. W kulturze greckiej magia przetrwała głównie za sprawą licznych baśni i legend, które uzupełniano zasłyszanymi opowieściami na temat autentycznych wydarzeń.

Legendy o greckiej Kirze, stały się podstawą do stworzenia obrazu czarownicy. Kobiety zajmujące się zielarstwem, gusłami, zaczęły być postrzegane jako czarownice, które chcą otruć i zaszkodzić ludziom.

Czarownica stała się ucieleśnieniem męskiego lęku przed destrukcyjnymi kobiecymi mocami.

Kiedy magia i religia przestały być ze sobą utożsamiane, w mitologii stosowanie złowrogiej magii zaczęto przypisywać mocom i postaciom spoza greckiego świata.

W średniowieczu, gdy chrześcijaństwo rozproszyło się niemalże po całej Europie, magia zaczęła być w dość mocny sposób wypychana. Kościół miał wiele sposobów na ujarzmienie starodawnych, pogańskich wierzeń. Częściowo przejęto święta pogańskie, zamieniając tylko ich nazwy i ubogacając ich znaczenie pod katem chrześcijaństwa. Nastąpił tez czas inkwizycji, i polowań na „ czarownice”. Społeczność europejska bała się kontynuować swoje wierzenia, i wolała przyjąć nowa wiarę, bojąc się represji i śmierci.

Od XIX wieku magia w różnych postaciach na nowo zagościła na całym świecie. Powstały różne koła, stowarzyszenia filozoficzno- ezoteryczne, dzięki którym na nowo poznaliśmy zapomniane dawne religie, wierzenia i systemy magiczne.