W historii kartomancji podejmowano próby nadania kartom negatywnego i pozytywnego znaczenia. Przy wróżeniu z tych kart nie ma dobrych i złych układów. Także tutaj chodzi jedynie o stworzenie wzorca, który pobudzi podświadomość i da się odczytać w sensownym związku z zadanym pytaniem lub sytuacją pytającego. 

 Jedną z metod wykładania kart pochodzi z XIX wiecznej Francji. Za pomocą 32 kart można stawiać wróżbę.

Osobę pytającą uosabia jedna z figur karcianych, wybrana według klucza:

król kier- zajęty blondyn

król trefl- zajęty brunet

walet kier- wolny blondyn

walet trefl- wolny brunet

dama kier- blondynka

dama trefl brunetka 

Z czasem zaczęto jednak inaczej oznaczać karty

król kier- wybranek, lub ojciec, osoba pytająca

król karo- blondyn, wolny lub wybranek

król pik- urzędnik, brunet

król trefl- człowiek z rodziny

dama kier- osoba pytająca

dama karo- blondynka wolna

dama pik- starsza kobieta, samotna, zła

dama trefl- kobieta z rodziny 

Prawidłowe tasowanie w kartomancji jest czymś więcej, niż tylko kilkukrotnym przełożeniem kart. Jest to akt o charakterze magiczno-medytacyjnym. Podczas tasowania można najbardziej skupić się na postawionym pytaniu. Z potasowanej talii wybieramy co 7 kartę. Odłóż 4 karty na bok i powtórz cały proces jeszcze dwa razy. 12 kart otrzymanych w ten sposób odsłonić należy w takiej kolejności, w jakiej zostały one wyciągnięte. Jeśli nie będzie w śród nich karty określającej pytającego, musisz powtarzać te czynności do skutku. Dopiero wtedy można zacząć interpretację rozkładu.  

Karta znajdująca się na prawo od karty personifikującej osobę pytającą, mówi o przeszłości. Te z lewej strony symbolizują przyszłość. Obie karty leżące bezpośrednio w jej sąsiedztwie oznaczają teraźniejszość. 

Mówi się, że kier przedstawia sprawy sercowe, karo- pieniężne, trefl mówi o sprawach rodzinnych a pik reprezentuje problemy i cierpienia.